Kul hakkı nedir?

Kul hakkı, geniş bir kavram. Kulun bedenine ve malına yapılan tecavüzler
maddî hukuk, kalp ve ruhuna verilen zararlar ise mânevî hukuk olarak
değerlendirilmeli.

Kulun maddî hukukuna en büyük tecavüz, öldürme hâdisesi. İnsanın yaşama
hakkına son verme, onun bu kâinatla olan bütün münasebetlerini bir anda
kesip atma, kulu, Rabbine ibadetten alıkoyma, İlâhî eserleri tefekkürden,
rahmanî nimetlere şükürden menetme cinayeti. Allah'ı tesbih eden yetmiş
trilyona yakın hücrenin bütün bu tespihlerini bir kurşunla delip geçme,
yahut bir bıçakla kesip atma ihaneti.

Fıkıh âlimlerimiz katlin üç yerde câiz olduğunu söylerler.

- İmandan sonra küfre girme
- evli olduğu halde zina etme
- haksız yere bir insanın kanına girme.

Bunlar dışında insanın hayatına son verilemiyor.

"*Kim bir nefsi, kısas yahut yeryüzünde fesat çıkarma sebeplerinin biri
olmaksızın öldürürse bütün insanları öldürmüş gibidir*."
(Mâide Sûresi, 32)



Kul hakkı Cennete girmeye manidir*
Hikmet ehli zatlar buyuruyor ki:

* Bir kimse Peygamberlerin yaptığı ibadetleri yapsa fakat üzerinde bir kuruş
kul hakkı bulunsa, bu bir kuruşu ödemedikçe Cennete giremez.

* Kul hakkı çok mühimdir. Allahü teâlâ her türlü günahı affedebilir. Ama,
kul hakkıyla gelmeyin buyuruyor. Kul hakkıyla gidenin işi adalete bırakılır.
Adaletin ne şekilde hüküm vereceği belli olmaz. Allah korusun çok kimse
ümitle gider de, hâli perişan olur.

* Size haksızlık eden, zulmeden, malınızı mülkünüzü gasp eden aslında size
iyilik etmiştir. Eyvah onların haline. Sen mazlum, onlar zalim. Alan
düşünsün. Ahirette zalim ağlayacak, mazlum gülecek. Zalim verecek, mazlum
alacak.

* Günahı çok olan ehli sünnet âlimlerinin kitaplarını dağıtsın.

* Kendisine himmet gelen kimse, yerinde duramaz.

* Fakirlere verilen sadaka namazdaki kusurları giderir.

* Cenab-ı Hak Ramazan orucunun karşılığı ile iftiraya uğrayan kullarının
ecirlerini hesapsız vereceğini vaat ediyor. Merhametlilerin en merhametlisi
olan Allahü teâlânın kereminin sonsuzluğuna bakın ki; mümin kullarının
hesaplarını sevap-günah tartısıyla ölçmenin yanında; kulun lehine olarak iki
kapıyı ardına kadar açık bırakıyor. Halbuki; sevaplarla günahların
yazılışlarında bile kulun lehinde hareket edilir; bunları tespitle görevli
melekler, kulun hayırlı bir iş murat edip de yapamaması halinde bile sevap
yazarken, kötü bir düşünceyi ise, ancak fiile döktükten sonra kayda
geçirirler.

* *Mazhar-ı Cân-ı Cânân* hazretleri anlatır:
Bir defa cihânın süsü ve kâinâtın efendisi olan Peygamber efendimizi rüyada
görmekle şereflendim. Yan yana uzanmış yatıyorduk. O kadar yakındık ki,
mübarek nefesi yüzüme geliyordu. Bu esnada susadım. İmam-ı Rabbani
hazretlerinin oğulları, orada idiler. Resulullah, onlardan su getirmesini
emretti. Yâ Resulallah, onlar benim pîrimin oğullarıdır) diye arz
ettim. *(Onlar
söz dinler)* buyurdu. Onlardan biri, kalkıp su getirdi. Kana kana içtim.
Sonra; (Yâ Resulallah, İmama-ı Rabbani müceddîd-i elf-i sânî hakkında ne
buyurursunuz?) diye arz ettim. (*Ümmetimde onun bir benzeri
yoktur)*buyurdu. (Yâ Resulallah!
*Mektûbât'ı*, mübarek nazarlarınızdan geçti mi?) dedim. *(Eğer ondan
hatırladığın bir yer varsa oku)* buyurdu. Ben de, Allahü teâlâ için; *(O,
verâ-ül-verâ sonra yine verâ-ül-verâ'dır, yani Allahü teâlâ ötelerin
ötesidir. Akıl neyi düşünür ve neyi tasavvur ederse O değildir)* yazdığını
söyledim. Resulullah efendimiz bunu çok beğendi ve; *(Tekrar
oku!)*buyurunca, tekrar okudum. Bu ifâdeleri çok güzel buldu. Bu hâl
epey bir
müddet devam etti.

Sabah olunca büyüklerden bir zât erkenden gelip bana; (*Ben bu gece rüyamda
sizin bir rüya gördüğünüzü gördüm. O rüyayı bana anlat!) *deyince, anlattım.
Çok beğenip, hayret etti. Ben gördüğüm bu rüyada, Resulullah efendimizin
mübarek nefesinin ve sohbetinin bereketiyle kendimi tamâmen nûr ve huzur
içinde buldum. Uyanık iken ele geçen şeylerden daha çok bereketli olan bu
rüyanın bereketiyle günlerce acıkmadım ve susamadım

ßu açtığin konuları okusan profesör olursun bence:)