''Sen bilemezsin geceyi..
Geceleri sokak lambaları altında oturan yalnızlıkları..
Kaç gece sana dağlardan şarkılarını yolladı rüzgarlarla..?
Sen, kaç geceye dost oldun.. Kaç saat dayanabildin ..
Kıvrıldığın yerde uykuya mı daldın hep...?
Sen bilemezsin yalnızlığı...
Hiç ses duymadığın bir yalnızlık yasadın mı?
Sen kaç yalnızlığa dost oldun..
Kaç saat dayanabildin ona..
Yüzüne kaç kapı kapayıp kaçtın yalnızlıkların...?
Sen bilemezsin ağlamayı...
Gözlerin dolduğu anları ağlamaktan mı sayıyorsun hala?
Sen, kaç kez bir basına ağladın..
Kaç saat dayanabildin gözyaşlarına..
Ellerinle yüzünü kapatıp, kendinden mi sakladın hıçkırıklarını...? Sen bilemezsin içmeyi...
Şişenin dibini bulduğun an midir sana göre içmek..?
Sen kaç kez, şarap tadında buruk şarkılar söyledin..
Kaç saat dayanabildin sarhoşluğuna..
Kadehini aklındakilerle mi yoksa yüreğindekilerle mi içtin...?
Sen bilmezsin sevgiyi...
Sevgi dediÄŸin sadece seni sevenleri mi sevmek?
Kaç vakit ayırabildin sevmeye..
Sadece severek kaç vakit dayanabildin..
İçinde öldürdüğün sevgilerin sahipleri nerede!
Kaç kalpten ceketini alıp cıktın şimdiye dek...?

Herkes birini sever ama her ihanet, sevgiyle baÅŸlar...



Önce Ömer vardı. Ömer'in ailesiyle birlikte küçük, basit bir hayatı vardı. Mutluydu. Sonra bir kız sevdi. Askerden gelecek, onunla evlenecekti. Herşey yerli yerinde, herşey olması gerektiği gibiydi. Ama Ömer birden cinayetten hapiste buldu kendini. Bildiği hayat, güvendiği insanlar bir anda yok oldu. Yerine, tek bir soru, on yıl boyunca kızgın bir damga gibi beynini dağladı durdu: Niye? Ona korkunç bir oyun oynanmıştı. Sevdiği kız Eyşan, en iyi arkadaşı Cengiz ve abisi bildiği Ali, bir şekilde bu oyunun içindeydi. Ömer cevapları bulamıyordu, çaresizdi. Ta ki hapishanede hayatını değiştirecek bir adamla tanışana dek...

Hayatın kuralı bu yeğen. Ne kadar uzağa gidersen git başladığın yere dönersin sonunda.

Ne kadar değişirsen değiş, Nerede mutlu olduysan hep oraya çevirirsin kafanı.

Verdiğimiz kanlı dersi alan gelip bize veriyor aldığı dersi.

Portakalı soymadan içinin iyi olup olmadığını anlayamazsın.

Ben herşeyi olan ve kaybedeceği hiçbirşey olmayan insanım.

Sadakat sevdiğinin kalbini tutup avucunda tutmaktır ama sadakat gerektiğinde o yüreği fırlatıp yere atmaktır.

Sadakat endam değildir aslında sevgiden kör olmaktır, hep kaçtığın şeye eninde sonunda yakalanmaktır sadakat.







Savaşmak aslında hasmınla savaşmak değil, sevdiklerinle savaşmaktır. Savaşırken göremezsin bazı savaşları kazanamazsın artık durmalı ve geri çekilmelisin.

Ezel bir kere ihanete uğradın mı anılar sana bataklık olur yiğen, hatırladıkça çekerler seni içeri hatırladıkça affetmek istersin yiğen çünkü affetmek unutmak demek, öncesini hatırladıkça sonrasını unutmak istersin çırpınma boşuna yiğen o hançer bir kere saplanınca çıkarmaya kalktıkça iyice kalbine gömersin

Eğer birisi seni aldatmışsa bu onun suçudur. Eğer o kişi seni pek çok kere aldatmışsa bu senin suçundur.

Hesap görmek, hesap etmekten zordur yeğenim.

Değişmek zordur yeğenim ama bazen. Aynı adam olmak daha zordur. Hayat öyle yüklenir ki üstüne durduğun yerde çatır çatır çatırdarsın.

Bazen öyle acır ki için değiştin sanırsın şimdi dersin. Şimdi her şeyi yapabilirim.

Bazen hayat seni öyle zorlar ki yeğenim yolun başında kimdin Unutursun

Zorunu benden duy yeğenim, herkese yalan söylemen yetmez artık bundan böyle bir başına kalsan da artık kendin olamazsın.