Evet arkadaşlar bu başlık altında günümüzün şiirlerini paylaşıyoruz.

Not:Günde her üye sadece bir şiir paylaşabilir.

Şiir tanında kalmanız dileğiyle..

Türkiyenin en büyük Aşk ve Sevgi Forumu. En güzel dostluklar, hikayeler, şiirler, güzel sözler, magazin, cep sms aşk şiirleri, aşk mesajları, aşk sözleri, sevgi hikayeleri, itiraflar, chat, sohbet, çöpçatan ve arkadaşlık arama bölümüyle kolayca kız yada erkek arkadaş bulma, dost bulma, müzik, ekart, oyunlar, mizah, karikatürler, komik resimler, güzellik yarışması

"Yalnızım çünkü sen varsın"

"gel" desen gelirdim
gittiÄŸin uzakta bendim
dağ gibi bir ihanetten düştüm
bu kendime son geliÅŸim

ölümbaz öpüşler kusuyorum ceplerime
kendimi suçüstü yakalıyorum
ve kentsizliÄŸimin isimsizliÄŸini
Araz'a uyak düşüyorum
gözlerime senden düşler sürüyorum
ıslak bileklerim kan bayramına yatıyor
bana en büyük tehdit yine ben oluyorum

sonra bir durağa yaslanıyorum
sonra bir kente
ve sen gidiyorsun
ben kanıyorum
diyorlar ki; kendini dinleme hiçbir şey söylemiyorsun.
oysa "gel" desen gelirdim biliyorsun

yorgun Haliç'e biraz inat
biraz ihanet bırakıyorum
ellerinden bir tedirginliği bir tehdidi avuçluyorum
aklıma düşüyorsun
düşüyorum
düşünce
üşüyorum
azgın hüzünlerle körlüğüme göçüyorum
ayrılığın saati kaç geçiyor bilmiyorum
yalanlarımla bir hiçlikteyim
beni içinden kaç

bu kentte her yaÄŸmur kendini aÄŸlar
aklıma düşsen yalnızlık oluyorum
ağzımdaki uykudan öpmüyorsun nicedir
nerde kimi üşüyorsun
artık kendini yakan bir ateşim
kendimize birbirimizden düşler yapamıyoruz
şimdi boş duraklara yaslanıyorum
boÅŸ kentlere
oysa "gel" desen gelecektim

gün düşlerime dönüşlerimde
bakışın içiyor beni gözlerimden
gövdemi düşürüyorum güz yavrusu duraklara
uzaklığına uzanıyorum
sevdiğin sonbahar geçiyor üstümden
ama artık hiçbir göğü içmiyorsun dudaklarımdan
yıkılıyorum şarkılara
"kimseler biliyor"
yalnızlık dostumdu
ÅŸimdi korkum oluyor
oysa "gel" desen gelecektim

artık her şey kımıltısız bir geceye dönüşüyor
güz artığı saçlarımda oynaşan sensizlik
göz karana yenik düşüyor en korkak yanlarımdan
kendimi yitirdikçe sana gidiyorum
göbek çukurumda sobelere karanlık uyutuyorum
düş satıcısı ispiyoncu bir ihtiyarın insafına kalıyorum
uysal yalnızlıklar satın alıyorum
gülüşümle ödeyerek
ve içimde yalancı bir katil taşıyorum
yeni utançlar biriktiriyorum eski günahlarıma
cüzamlı ruhlar cehennemine gidiyorum ben
kirli sözlerimi temize çekme
oysa "gel" desen gelecektim

gözlerim ihanete ihbar taşıyor
kuşkulu bir cinayeti fısıldıyor kaşlarına
sözü namluna sürmelisin şimdi
en yaralı yanımdan vurmalısın beni
çünkü uçmak düşmeyi göze almaktır

avlunda bıraktığım az kullanılmış intiharları deniyorum
ne vakit nikotinli ellerinden yola çıksam
susuşuna kan döküyor gözlerim
sen gözüne çiğ kaçtı sanıyorsun
oysa bilmelisin Araz'ım
kimsenin içi görünmez
ve hiç bulamadıklarını
asla yitiremezsin
bak şimdi aramızda sessiz kalıyor
söylenecek bütün sözler

her sabah akÅŸam oluyorsun
alnından ellerine damlıyorsun
yüzündeki yağmurla iniyorsun kente
içine dert oluyorsun kentin
dışına yağmur
yüreğinde dağılıyor kristal şehirler
duvarların kan öksürüyor
ve sen
başkalarının gözlerini
yüzümde aramamayı öğreniyorsun
beni bir durağa yaslıyorsun
beni bir kente
gidiyorsun
oysa "gel" desen gelecektim

susmak en inatçısı olmaktır yalnızlığın
en susmakta neydi öyle
sen en dinlerken
biliyorum Araz'ım
insan kendini bulmamalı, hep aramalı
gittiğin yerden başlıyorum öyleyse
gece cinnetlerimi de alıp yanıma

denize bakmayı bilmeyenler
bir gün mutlaka boğulur
işte bundandır gözlerinden kaçışlarım

siz hiç yar saçının bir telinden kendinize gurbet yaptınız mı

ben ÅŸimdi gurbetim
içimde taşıyorum
heba olsa da senlerce yılım
oysa "gel" desen gelecektim

ömrümden düşürdüğüm sol anahtarlarına takılıyorum hep
ve hayat yüklü kamyonlar geçiyor üstümden
şairler ölüdür derler
inanmıyorum


en karanlık ceketimi giyiyordum
ışığa kördüm çünkü
şimdi ise güneşe ilerliyorum
dirilmek için

kimliği paslanıyor eski bir anarşistin
gecenin kör gözünden utanıyorum
hadi bana en militan kelimelerle saldır
batır içime cümlelerini
beyhude bir dehşet bırak
hak ediyorum

gizlilikten ölmek üzere olan bir akrep sızıyor içime
can kaybından ölüyorum
cenazemde namaz kılacağım
zan altındayım
yalanıma inanıyorum

yorgun söylentiler kanıyor solgun yaralarımdan
kırılır mı bilmem hüznümde taşıdığım kin
kinim kendime
susuÅŸum sana
küsüşüm tüm dünyaya

üstü kalsın ihanetimin
"gel" desen gelecektim

yine bir tren geçiyor içimden
sen kesiliyorum gülüşümün karşılığı
saçların bir rüzgarın öyküsünü taşıyor
görmüyorum söylemiyorsun kırılıyorum
hiçliğimin etleri yolunuyor şizofrenik bir gecede
sana bir öykü çıkarıyorum ağzımdan
süsle beni ey aşk
geçtiğin yerleri öpüyorum

yarısı yanık bir aşkın küllerini taşıyorum
dişlerindeki nikotin tadı terkimde
sirenler ve ateş hatları içip
sesini peydahlıyorum kendimden ve kentimden
ıslak ceplerimi buluyorum el yordamıyla
yasadışıyım
tutukla beni gözlerimden

kalemim bitti yitirdi ÅŸiirini ÅŸuur
öldü kanımdaki mürekkep balığı
solumdaki sise intihar etti intiharlar
bir aşkı kaça katlayabilirdi ki ezik bir yürek
yaşamak için geç bir zaman
ölmek için ise erken

çok davullu bir senfoni sürçüyor
dikiş tutmaz ayrılığımda
kirpiğinden yapılma bir darağacına
geceyi asıyorum
yoksun
bu yağmurlar ıslatmıyor beni
bir durağa yaslanıyorum sensiz
gidişinin en sessiz harfinden yırtılıyorum
"gel" desen gelecektim oysa

kulaklarımdan bordo denizler dökülüyor
şimdi herkes biraz sen biraz acı
göğsümde bir vagon
gizli sözler batıyor
fırtınalar çıkıyor üstüme

şakağımda
intihar acemisi bir ÅŸairin
delilik provaları
arkandan uluyan kapılardan
söküyorum kokunu
yokluÄŸunu kokluyorum
yokluÄŸunu yokluyorum

çöz gözlerimi senden hadi
ücranda yak bakışımı
gözlerine bekçi sevdam
dünden ve senden kalmayım

içine her düşen
kendi keşfi sanıyor seni
oysa sen
melekleri bile kıskandıracak kadar kendinsin
ve kendini acıtmak istiyorsun
ama güller kendine batamaz
bilmiyor musun
"gel" mi diyorsun

herkes kendi gördüğüne bakar
peki hayatın rüzgarında kime yelkeniz
kıpırdamadan duramayız bir aşk boyu
hadi en kanadığımız yerden susalım
"gel" desen gelirdim
"git" dedin ve gittin

AÅŸka...
Rüzgara...
Ayrılığa...
Zamana...

eyvallah...

(KAHRAMAN TAZEOGLU)

Offf...! Yine dalıp gitmişim;
Seni ve seninle olan her şeyi ne kadar da özlemişim,
Şimdi daha iyi anlıyorum, meğer ben sensiz bir hiçmişim,
Düşünüyorum da o kısa zamana çok şey sığdırmışız aslında,
Böyle kısa ve öz bir aşkı unutmak hiç de kolay olmayacak,
Gülme ama ne kadar acıda olsa her an seni düşünmek,
Yine de seni unutmak gelmiyor içimden,
Çünkü senli günlere mazi demek çok zor benim için.
Her gece yaralarım kanıyor, hasretin ölesiye vuruyor,
Hangi yana baksam sanki sen varsın, çıldırmamak imkansız,
Ellerin, gözlerin, o kısık sesin unutulur mu be canımın içi,
Unutulur mu o gizli gizli buluşmalar, o küsüp barışmalar,
Hayır hayır.. ben unutamam sen de unutamazsın,
Unutamazsın bu canım gibi, yarım kalan sevdamızı.
Ne günler ne geceler geçti böyle sensiz böyle acı,
Daha ne kadar sürecek bu derin bu öldüren sancı.
Artık benden hayır yok bari sen yaşa sen yıkılma,
Öldüğüm zaman da sakın üzülüp ağlama,
Sensiz zaten bir ölüyüm bunu da unutma,
Son defa kısık sesinle seni seviyorum söyle esen rüzgara,
Belki yetiÅŸir bana, girmeden mezara .
Ben haykırıyorum deli rüzgarlara; Seni seviyorum,
Seni seviyorum, seni seviyorum..

BANA BÄ°R SEN DÄ°LE

Sonbaharlarda dökülen yaprakların sonunu ikimiz de biliyoruz,
giden göçmen kuşların bir daha geri dönemediklerini de.
karlı havalarda gökkuşağının çıkmayacağını,
güneş varken yıldızların görünemeyeceğini ikimiz de biliyoruz.
yeni bir mevsim deÄŸil,
yeni bir hayat, bir yıldız değil de
bana bir sen dile yeni bir sevdayı denemek için.


bavuluma tüm kitaplarımı, şiirlerimi,giysilerimi koydum.
kokumu , sesimi, yüreğimi koyamadığımı ikimiz de biliyoruz
çıkılan kapıdan bir daha asla girilemeyeceğini,
harcanmış bir yüreğin yaralarının sarılamayacağını,
yeni bir sevdaya lekesiz bir başlangıç yapılamayacağını ikimiz de biliyoruz
bu yüzden bana seni değil yeni bir sen dile olur mu

Sana
Nasılsın diye sormayacağım
Ne olur sen de sorma!
Bir düşün
Nasıl da can yakar bu soru
Geçen onca zamandan ve
Sensiz uyuduğum yüzlerce geceden sonra

Odamdayım
Bu gece canım sıkkın biraz
Kursağımda bir şiir takıldı durdu
Gemiyor kaleme
Bir elim yokluğuna uzanıyor durmadan
DiÄŸer elim nikotinde

Güzel bir dizeyi tasarlarken kafamda
Gözlerim bir nokataya dalıyor
Ä°ÅŸte!
Orada sen varsın
SustuÄŸum
Ve tıkandığım her yerde
Gülüşün duruyor

Bu şehre kış gelmedi henüz
Seni yazdan kalma yağmurlarla anıyorum
Karlara
Çığlara gerek yok sevgili
Dönmeyeceğini bildiğim için
Ben şimdiden üşüyorum

Adının anıldığı her dost meclisinde
Sana ait sitemler yüzüme yerleşiyor
Durma dön
Dönüşünden umudumu kestiğim caddelerde
Kırgınlığım seni bekliyor..

İyi miyim, iyiyim, gerçekten iyiyim ya.
Gözümü kapattığım anda binlerce insan yüzü seline kapılıyorum.
Saatlerce tanıdıklarımı tanımadıklarımı ayırıyorum,
ofluyorum, pufluyorum.
Saatlerce tavana bakıyorum, hafif soyulmaya başlamış.
Bu gece ay çok güzeldi.
Anlamadıklarımda güzel aSlında,
Bilmiyorum da demek güzel bazen.
Arada saçmaladığımda oLuyor,

—aşk mı düştü gıı gönlüne diyor şalvarlı kadınlar,
Aşk düşer mi ki? Yoksa biz mi aşka düşeriz. ??
Tanımlar karışıyor hepten.
Hayat’ı tanımla diyorum,
Muz kokusu, elma kabuÄŸu, sEn-bEn-O iÅŸte.
Kalabalık bir aile hayat diyorum.

Bu aralar Edip Cansever okuyorum sık, sık;
 
Ortalarda bir yerdesin -öylesin-
Bir kavşaksın nedense - bir şeyle her şey arasında-
Günün her saatinde -duyuyor musun-
Ä°mgeler birbirinden korkuyor.
 
Hayat kısa diyorum,
Ama ertelemekte yine usta birer oyuncuyuz.
Ölümü diyorum erteleyebilecek misin?
 
Bu aralar,
Mutluyum diyorum, huzurluyum, deliyim, doluyum.
Ama suskunum birazda karışığım, oLSun.
Karışıklıklar içinde anlam daha güzeldir değiL mi?
Hı, hı...

Söyler misin
Yaşamak için nefeslendiğim nedenim misin hala
Yoksa
Ölmek için seslendiğim intiharım mı ?

Senin yaralarını kapayan denizler
Tuz oldu benim açıklarıma …
Yetimliğim büyüdü hep ünlemsiz susuşlarında
Hiç tanımadığım insanlara açık yaralarımı Gösterebildim belki
Ve tanıdığım insanların bende açtığı gizli yaralarımı
Ten rengi cümlelerle boyayabildim …
Ama yine de
Geç kalmamak için gözlerine
Erken yaşanmışlıklarımdan bedelli mazeretler Düştüm ömrüme …
Beşinci peronda bıraktığın ölü tebessümlerinle mi
Dönecektim ben bu kente ! …
Eskiden hep dönmek için gidiyorum derdim
Şimdi gitmek için gidiyorum diyeceğim …
Hüznümü ağlatan cümlelerin yazıldığı bu şehirde
Mutsuzluğumla anılacağım hep biliyorum
Adım kadar önemli olmayacak belki de
Sırtımda taşıdığım ceset ! …
Ya da hiç bilinmeyecek …
Çığlığıma düşmesin sakın suskuların Ki bilirsin ne çok sustuğumu …
İnsan hep kendine susarmış derler
Ben sana susmuştum hep ; sen duymadın …
Suçu dünyaya atıp
Lanetler savurduÄŸumda etrafa
Havada kalan cümlelerimi sahiplenecek kadar Cesursun demek
Yoksa haksızlığın için mi bu duruşun ! …
Keşke bu cesaretin Sevgime de meydan okuyabilseydi yüreğinde
Belki bu kadar yabancısı olmazdık şimdi Nefeslerimizin …

Bir gün ben de giderim
Ve kahraman olurum diyorum kendime
Ya döndüğümde Senin kahramanlığına yenilirsem deyip
Susuyorum yine kendime …
Biliyor musun
Gözlerimdeki kırılgan çocuk bir ağlasa
Belki bütün bir ömrün yasını tutacak …
Ki az ağlatmadım ben onu SözLer yazmak için değil ama ;
Böylesi gülmelerin şerefsizliğinde
Eğdirmemek için yüreğimi ! …
Bana en aşk yanlarımdan kırgınsın biliyorum Üstelik yorgun …
Düştüğüm kaldırımlardaki parke taşları Kadar sahipsizim
Üstüme devrilen aşkların masum çocuk yüzüyüm Bir başıma …
Önümde tek bir dönüş var şimdi Gidişlere kapalı …
Ölüme bir kala vazgeçiyorum Kahraman olmaktan …
Şehrin dar sokaklarından Kalabalık meydanlarından geçip
İnsanların yüzlerindeki kaybolmuş umudu
Onlara hatırlatabilmek adına
Kötü sözcükLer yazmaya devam ederim belki
An gelir
Senin de sarıldığın olur belki Ceketsiz şairliğime kim bilir …
Belki bir gün sen de kendini görürsün
Aynaya bakar gibi bakmadığında cümlelerime …
Haklı sevdaların kahramanından öğrendim ben Utanmadan ağlayabilmeyi …
Dökülen her damla bir çizik daha koysa da alnıma
Evet
Utanmadan ağlayabiliyorum gerçeğime …

Mavisi silinmiÅŸ denizlerden umut bekleme kaptan !
Diyorsun …
Ama unutma
Ben ki denize uzak bir kentin ÅŸair suskusuyla
Bakıyorum sana !
Sen bunu bilemezsin …
Bir kibrit çak istersen içimdeki maviliklere
Gör bak ;
Denizin rengi birmiymiş umudun rengiyle !…

kimseye soramıyorum seni!
kirlenme diye hiç öpmedim ya...
belki başkasını seversin diye,
hiç söylemedim sana sevdiğimi.
bilmiyorsun,
boğazımda düğümsün!
yutkunsam gideceksin,
yutkunmasam...
ölürüm...!

YALANCI BAHARI YAŞIYORUM YÜREĞİMDE
BİR İKİLEM İÇİNDEYİM ANLATILMAZ
BİR YANIM ÇÖL SICAĞINDA SUYA HASRET
ÖBÜR YANIM SORMA;SANKİ KIYAMET
BİR ÇİFT ZEYTİN KARASI GÖZDE KAYBOLDUNUZMU HİÇ
VÃœCUDUNUZ BAÅžTAN AÅžAÄžI TÄ°TREDÄ°MÄ°
ELLERÄ°NÄ°Z BUZ KESMÄ°ÅžKEN,
KAN YERÄ°NE LAVLAR AKTIMI DAMARLARINIZDAN
YARIM BÄ°R TEBESSÃœM
YARIM BÄ°R ÅžAÅžKINLIKLA BULUÅžMADIMI YÃœZÃœNÃœZLE
BAÅžINIZI YASTIÄžA KOYDUÄžUNUZ GÄ°BÄ° MÄ° UYANDINIZ
YOKSA SABAHA KADAR YILDIZLARIMI SAYDINIZ
HİÇ Mİ YALPALANMADINIZ YÜRÜDÜĞÜNÜZDE
HİÇ Mİ YAŞAMADINIZ YAŞADIKLARIMI
ÖYLEYSE NEDEN BU TİTREMELER ELLERİMDE
YÜREĞİMDE, GÖZLERİMDE, HER YANIMDA
ADI AŞK'MI ACABA BENİ BÖYLE TİTRETEN
YOKSA YİNE ÜSTÜ AÇIKMI UYUDUM...!

´´Kırılgan bir çocuğum ben
Yüreğim cam kırığı
Bütün duygulardan önce
Öğrendim ayrılığı
Saldırgan diyorlar bana
Oysa kırılganım ben
Gözyaşlarım mücevher
Saklıyorum herkesten
Ürküyorlar gözümdeki ateşten
Ürküyorlar dilimdeki zehirden
Ürküyorlar o dur durak bilmeyen
Gözükara cesaretimden
Diyorlar: Bir yanı sarp bir uçurum,
Bir yanı çılgın dağ doruğu.
Oysa böyle yapmasam ben
Nasıl korurum içimdeki çocuğu?
Bir yanım çılgın nar ağacı
Bir yanım buz sarayı…´´