Hiçbir ayrılıkta hoş/ça kalamıyor insan!


Gece yarısına yaklaşıyor zaman
Bu vakitlerde gitmiştin en tavırsız halinle
Umursamaz zamanların vardı
Sırtında ne eksik bir düş ne fazla bir gülüş vardı
GeldiÄŸi gibi gitmiyordu aÅŸk
Masada yarım kalmış bir hayat,ucu yırtılmış birkaç anı var.

Zamanı geliyor yaklaşıyoruz geceye,
Gece yarıları yaklaşıyor bize..
Dizilir peşi sıra eksik kalmış söz kırımı heceler..
Kelimeler eksik
Kelimeler yetersiz
Kelimeler seni yitirmiÅŸ.

Vakit geçiyor gece yaklaşıyordu bize..
Aklından geçen ne varsa ayrılığı besteliyordu
Sözlerinde fikrin,satırlarında suretin
Senden geçiyordu,
Senden geliyordu ayrılık..
Sendeliyordun!


Dudağından akan mavi cümlelerin yok oluyordu
Bilmediğin yolculuğun seyrine akıp gidiyordun
Sözlerine karan/lık bürümüş cümleler kurup,aynı karanlıkta yol alıyordun.


Tenine sis değmemiş bir gökyüzü arıyorsun,
Yönün yanlış!
Yolun yanlış!
Sen yalnızsın/ben yalın
Benim artık tek kalabalığım gece yarılarında bana yaklaşan yıldızlarım.

Düşte bile ayrı kalsan
Hiçbir ayrılıkta hoş/ça kalamıyor insan!